2017: mijn jaar in vogelvlucht!

Ik vraag me soms wel eens af wat zijn de leuke dingen en de minder leuke dingen die ik afgelopen jaar heb mee gemaakt? Nu laat het zo zijn dat Veronique me heeft getagd in haar 2017: Mijn jaar in vogelvlucht. Daarom neem ik jullie ook even mee naar mijn 2017 ๐Ÿ™‚

Ik kijk met een trots gevoel terug op:

Schulden vrij verklaard:
Veronique en ik hebben samen de afgelopen twee jaar flink geknokt om uit de schulden te komen. Onze begeleider van bewind zei toen tegen ons “Als jullie in 2020 uit de schulden zijn kunnen jullie blij zijn!”. Nou dit had die dus even tegen de verkeerde gezegd. Vanaf dat moment hebben wij gewoon een weekbudget gehad en verder ging echt alles naar de schulden, en laat het nog zo zijn dat wij in april van dit jaar (2017) schuldenvrij zijn verklaard. Hier ben ik toch wel heel trots op en blij om.

Gezondheid stabiel gebleven is:
Ik ben in 2011 naar de dokter gegaan met erg pijn in mijn benen en voeten, al snel werd ik doorverwezen naar de neuroloog van het ziekenhuis in Genk. Na diverse onderzoeken (MRI-scan, EMG, enzovoort) werd mij al snel verteld dat ze witte plekjes in mijn hersenen hadden gezien en de dokter vertelde me ook dat als ik 70 was me daar niet zo druk om hoefde te maken, maar als je zoals ik toen 26 was me er wel druk om mocht maken. Tja, en bedankt dokter. Het nadeel is dat ze tot op heden niet weten wat het is. Er is al eens gedacht aan MS, maar ook aan dunne vezel neuropathie. Zo ben ik in de afgelopen jaren ook al diverse onderzoeken gehad in het ziekenhuis in Heerlen en Sittard. Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is hier ook eens een blog aan wijden. Maar waar het nu eigenlijk om draait is dat mijn gezondheid stabiel is gebleven en niet slechter is geworden. Hier ben ik toch erg blij mee.

Ik denk met een lach terug aan:

Voor mij hoeven de dingen niet groot, groter, grootst te zijn. Ik kan ook gewoon van kleine dingen genieten en er een echte lach van op mijn gezicht krijgen ๐Ÿ™‚

De wandelingen met Pebbles.
Wat ik erg fijn vind, is om te wandelen samen met Pebbles, daar kan ik echt van genieten. Wij wonen in het mooie Limburg, dus echt ver hoeven wij nooit te gaan om een mooi stukje natuur te zien. Of het nu de wandeling via Lindenlaan, naar de Berenbos, dan Berenbosweg, Grensstraat naar de duvelsbusj, dan via het bos naar Rolduc en dan via het voetpad langs het kapelletje en zo weer richting huis is, of onze wandeling wat wij rond Cranewijer en Kasteel Erenstein maken. We kunnen er echt van genieten.

Lezen ontdekt:
Als ik vroeger iemand had gezegd, ik lees 85 boeken in รฉรฉn jaar, hadden de mensen die mij een beetje kenden, mij voor gek verklaard. Bryan en lezen was totaal geen combinatie. En op de een of andere manier heb ik in december 2016 het lezen ontdekt en heb ik afgelopen jaar toch 85 boeken gelezen. Door mijn ADD en Borderline heb ik nooit de rust gehad om te lezen, als ik al eens een boek van Veronique pakte, dan gooide ik het boek nog voor ik 2 pagina’s gelezen had, in de hoek. En nu geeft het lezen me zo’n rust en lees ik liever een boek dan dat ik televisie kijk. Hier kijk ik toch echt wel met een lach op terug. ๐Ÿ™‚

Een aantal hoogtepunten van afgelopen jaar:

Nieuwe meubels:
Zoals ik al eerdere vertelde in dit blog zijn we afgelopen jaar *Gelukkig!* schuldenvrij verklaard. Daardoor hielden we natuurlijk weer wat ruimte in ons budget over. Ons eerste doel was om te gaan kijken voor nieuwe meubels. Wij hebben onder andere deze nieuwe boekenkast gekocht, waar wij echt heel blij mee zijn, nu hebben onze boeken ook eindelijk een eigen plekje.

Luna en Simba:
Deze twee schatten van beesten mag ik natuurlijk ook niet vergeten. Niet alleen van Pebbles krijgen we onvoorwaardelijke liefde, maar ook natuurlijk van Luna en Simba. Vooral als Veronique of ik met een deken op de bank liggen. Dan komt er altijd wel 1 van de 2 bij ons liggen. Dat zijn voor mij toch ook echt hoogtepunten!

Nieuwe woning:
Wat voor mij ook natuurlijk een hoogtepunt was, was het moment dat wij telefoon kregen dat wij op gesprek konden komen voor een levensbestendige woning in Landgraaf. Op dit moment wonen we in een appartementje, met een inieminie balkon, waar wij nog geen plaats hebben om fatsoenlijk 2 stoelen neer te zetten. In de nieuwe woning krijgen we dan ook een tuin van 77 vierkante meter. Hier zullen niet alleen Veronique en ik, maar zeer zeker onze hond Pebbles heel blij mee zijn. Momenteel zijn ze deze woningen nog aan het bouwen en wij kunnen niet wachten tot ze klaar zijn ๐Ÿ™‚

De persoon die ik het meest dankbaar ben:

Daar hoef ik natuurlijk niet lang over na te denken, dat is natuurlijk Veronique. We zijn niet alleen een stel maar ook beste maatjes. Als het niet zo lekker met mij gaat, of het nu lichamelijk of psychisch is, altijd is Veronique er weer om me te helpen of op te vrolijken. Ik zou niet weten wat ik zonder haar zou moeten. Dankjewel sjat!

Wat ik het liefst wil vergeten van afgelopen jaar:

Uhm, dat is een erg goede… Ik denk toch de dagen dat het iets minder ging met mij. Vooral in de periode dat het koud en nat buiten is, is funest voor mij. Dan kom ik gewoon vaak niet uit de voeten met de pijn en is lopen en bewegen vaak moeilijk. Dat zijn de dagen waar ik niet graag op terug kijk.

Andere dingen van 2017 die me zijn bijgebleven:

Terreur:
Als eerste natuurlijk de terreur die aflopen jaar de wereld weer heeft geteisterd. Denk maar eens aan de aanslagen in bijvoorbeeld Istanbul, waar in het begin van 2017 iemand het vuur opent op bezoekers van een nachtclub in Bosporus. Of de aanslagย  op 3 februari in Parijs bij het louvre, waar een man de patrouillerende militairen aanvalt met een steek wapen. De dader riep ‘Allahu akbar’ en zou banden met IS hebben. Zo zijn er nog wel een hele reeks met terreurdaden te noemen, maar dat doe ik bewust niet, aangezien ik er niet echt blijer van wordt.

Oranje leeuwinnen en Max Verstappen.
Ik ben totaal niet van het voetbal, maar die oranje leeuwinnen… Tsja, wat moet ik erover zeggen. Wat een team, ik heb er echt met heel veel plezier naar gekeken. Deze dames spelen tenminste voor hun geld en niet zoals de herenteams. Ik ben dan ook blij dat nu aan het einde van het jaar duidelijk werd dat het salaris van de leeuwinnen ver veelvoudig is. Daarnaast heb ik ook weer erg genoten van onze eigen Max Verstappen, elke race zaten Veronique en ik weer aan de bank gekluisterd. Wat een heerlijke sport is dat racen toch.

Voor 2018 hoop ik:

Ten eerste hoop ik dat Veronique en ik niet achteruit gaan qua gezondheid, gezondheid is toch wel het belangrijkste wat een mens heeft. Ook hoop ik dat in april/mei ons nieuwe huisje opgeleverd wordt en dan we de woning met veel plezier kunnen betrekken. Al wordt het behangen enzovoort ook nog een hele klus.

Op het gebied van Dewereldvanbryan.nl wil ik verder gaan zoals ik in 2017 geรซindigd ben. Lekker op mijn gemakje verder gaan met recensies maken en leuke winacties organiseren. Wel heb ik mezelf voorgenomen om in 2018 eens vaker een persoonlijk blog online te zetten, denk dan bijvoorbeeld eens aan een blog van de witte plekken die in mijn hersenen gevonden zijn, of bijvoorbeeld over de ADD en Borderline die ik bezit. Dit lijkt mij persoonlijk ook erg leuk om eens over te schrijven.

Genoeg ideeรซn en plannen voor 2018! Maar vooral veel lezen en veel genieten (Vooral van de kleine dingen ๐Ÿ˜‰ )

4 thoughts on “2017: mijn jaar in vogelvlucht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge